Radial / Diagonal Hér er aðallega fjallað um radial dekk og á textinn við um þau nema að annað sé tekið fram. Tvær megingerðir dekkja eru í notkun, radial dekk og diagonal dekk (nælondekk). Diagonal dekkið er í raun bara gúmmíblaðra með lofti í en radial dekkið er með stálvírum sem halda lögun banans réttri við veginn. Mjög mikill munur er á þessum dekkjum og má kannski segja að allt sé betra í radial dekkjum nema að þau eru erfiðari og dýrari í framleiðslu. Þó eru menn að nota diagonal dekk eins og  44" Dick Cepek með góðum árangri í snjó en flestir eru samála um að þau eru erfið í vegaakstri. Diagonal dekk eru líka til með auka strigalagi  í bana sem gjarnan er úr minna teygjanlegu efni en það sem er í belgnum sem gefur þeim eiginleika sem líkjast radíal.    Á myndinni hér við hliðina er radial dekk, það má hugsa sér að radial beltið í dekkinu séu stál hringir sem allir eru jafn langir og liggi í bana dekksins eins og myndin sýnir, það þýðir að alstaðar þar sem vegurinn snertir banann er ummál dekksins það sama. þetta hefur nokkra augljósa kosti eins og minna slit, minni veltimótstöðu, minni hitamyndun í bananum jafnara veggrip og meiri rásfestu.
það er samt ekki nóg að setja víra eða glertrefjar í bana dekkja svo þau geti talist vera radial dekk. Til að dekk hafi radial eiginleika mega hliðarnar í dekkinu ekki hefta hreyfingar banans. Diagonal dekk misslitna eftir loftþrýstingi, meira í miðjunni á miklu lofti en meira á köntunum á litlu lofti. Slit á radial dekkjum er hinsvegar nánast alveg óháð loftþrýstingi en talsvert háð felgubreiddinni.
Belgurinn Þegar radial dekk komu fyrst til Íslands var algengt að menn hentu þeim undan bílum vegna þess hve hörð þau þóttu. Þetta vor dekk sem misvitrir menn í Asíu voru að teikna og voru bara misheppnaðar eftirlíkingar af frægum Michelin radial hjólbörðum. Hliðar þessara dekkja voru svo stuttar (belglaus) að þær strengdu radial banann fastann allan hringinn þannig að dekkið varð eins og reiðhjólagjörð og í raun alveg ónothæft. það er einmitt þessi lengd hliðanna sem ræður mestu um það hve langt niður er hægt að fara með loftið í snjónum, því belgmeiri sem dekkin eru því minna loft ráða þau við. Myndin hér fyrir neðan sýnir hvernig radial dekk aflagast þegar hleypt er úr þeim takið eftir að A er minna en B sem stafar af því að ummál banans er fasti (stálvírinn), þegar slakinn í hliðunum er búinn fer baninn að lyftast upp undir dekkinu og bögglast inn að miðju þá er dekkið alveg hætt að virka.  Af þessu má draga þá ályktun að eiginleikiar radial dekkja til brúks í snjó sé meira háður belgstærðinni eða lengd hliðanna en nokkru öðru. Margir telja að mjúk og þunn dekk séu besta lausnin en það hjálpar lítið ef hliðarlengdina eða belginn vantar
.

Hættuleg dekk
Til að geta notað dekk á litlu lofti er nauðsinlegt að átta sig á hættunum sem því fylgja. Ástæða þess að dekk springa og skemmast í hliðunum er oftast hiti, við hreyfingu gúmmísins í hliðum og bana dekkja myndast varmi, ef varmastreymið frá dekkinu er minna en það hitnar dekkið, við það veikjast hliðar dekksins og loftþrýstingurinn hækkar uns dekkið jafnvel hvellspringur, eða að varmamyndunin minkar og dekkið kemst í jafnvægi (loft/varmaflæði jafnvægi). Með minnkandi loftþrýstingi eykst hreyfing gúmmísins og þar með varmamyndunin. Ný dekk eru viðkvæmari fyrir þessu en gömul. Dekk með þykkar hliðar eru líka viðkvæmari fyrir þessu.  Ástæðan fyrir því að dekk hvellspringa er nær alltaf sú að annað hvort var farið af stað á of litlu lofti eða það lak úr dekkinu eftir að ekið var af stað. Staðreyndin er að öll dekk geta skemmst eða hvellsprungið út af þessu og notandi ræður mestu þar um.

Dekkjaskurður
Dekkjaskurður í jeppadekkjum er tvíþættur,  annarsvegar til að fá aukna mýkt í dekkin og hinsvegar til að auka grip.
    Fyrst um mýktina. Árið 1993 eyðilagðist hjá mér 36" Mudder dekk  þá komu djúpar sprungur við stærstu kubbana sem fóru svo að leka nokkrum vikum seinna. Eftir þá reynslu sá ég að stórir kubbar sem ná langt niður á hliðar dekkja eru mjög til bölvunar vegna þess að hreyfingin í hlið dekksins verður svo mikil við hliðina á kubbunum, sérstaklega ef ekið er með litlu lofti á hörðu undirlagi. þetta er auðvelt að laga með því að skera alla kubba sem fara niður á hliðarnar frá bananum. Við svona skurð minkar líka veltimótstaða dekksins á litlu lofti sem hjálpar því mjög mikið drifgetu. Mörgum kann að finnast þetta hljóma ótrúlega en reynslan er að sýna mér að svona skorinn dekk eru verulega betri í þungu snjófæri en óskorinn.
    Svo um gripið. Reglan í snjó er að mesta opnunin gefur einfaldlega mesta gripið, en jafnframt minnstu endinguna og oft líka mikinn hávaða. Dæmi um þetta er belti á vélsleða en þar er opnunin oftast meiri en 70%. Það kann oft að virðast gott að vera á dekkjum með lokuðu munstri sem hægt er að spóla á án þess að festa sig en slík dekk eru líka oft kölluð klaufadekk og er það sannnefni.
Stundum er færið þannig að það vantar ekki grip og kemur þá ekki að sök þótt dekkin séu með lokuðu munstri en það er líka stundum mjög til bölvunar. Þetta lýsir sér stundum þannig í þungu færi að bíll á lokuðum dekkjum fer mun hægara yfir en bíll á opnara munstri þó báðir drífi viðstöðulaust .  Míkróskurður er leið til að auka grip og er í raun ekki ólík frægum loftbóludekkjum en þetta hjálpar ekki nema á ís og þar sem munsturdýptin nær niður úr snjólaginu. Til að míkróskurður virki verður að taka efni úr dekkinu,(gera ca millimeters rauf) sá skurður sem er í boði á mörgum dekkjaverkstæðum er ekki þannig og fæ ég ekki skilið að það geti virkað nema að litlu leiti en það skaðar örugglega ekki og hjálpar til við að mýkja dekkið sem er alltaf til bóta.

Myndir af dekkjum skornum með það að markmiði að bæta þau í snjóakstri á litlu lofti.
Það er bannað að skera í jeppadekk á Íslandi.  Tilvitnun í reglugerð  "Óheimilt er að skera nýtt mynstur í hjólbarða á bifreiðum sem eru 3.500 kg eða minna að leyfðri heildarþyngd".Þetta hefur valdið einhverjum vandræðum við hefðbundna lögboðna skoðun og er vert að hafa í huga að jeppi á breyttu mynstri er ólöglegur í umferðinni. Það er hinsvegar heimilt að aka um með keðjur allan hringinn í 5 mánuði á ári ef einhverjir hafa áhuga á því. Reglugerðin öll

Naglar
Það er oft hálka á fjöllum, klaki sem stundum myndast á hjarni getur orðið flugháll í sólbráð og oft erfitt að aka á slíku nema á nöglum. En við svona aðstæður skilur líka verulega á milli radial og diagonal dekkja. Þetta stafar af því að þegar diagonal dekk rúllar eftir hörðu undirlagi breytist lögun munstursins eftir því hvar á snertifletinum það er miðað við miðlínu hjólsins. Og meira eftir því sem loftþrýstingurinn er minn í dekkinu. Þörfin fyrir nagla er  því miklu meiri í diagonal dekkjum. Vegna þess að naglarnir sem liggja við ísinn eru alltaf að hreifast til innbyrðis þurfa þeir líka að vera stærri. Þessa innbyrðis hreyfingu naglana í diagonal dekkjum er hægt að minka verulega með því að staðsetja naglana í röð utarlega á mynstrinu og sleppa að negla miðjuna.
Radíal dekkin fara mun betur með gripið og gjarnan kemur upp sú staða að naglalaus radial dekk virki betur en negld diagonal dekk á ís. Naglar í radíal dekkjum geta verið alstaðar í mynstrinu og því fleiri, því betra verður dekkið venjulega á glæru svelli. Fjöldi og stærð nagla er takmarkaður í reglugerð um gerð og búnað bifreiða. Reglugerðin öll.

Þetta efni er eign Guðmundar Jónssonar, afritun og notkun þess er öllum heimil til einkanota.
Endurútgáfa með hverskonar breytingum er óheimil nema í samráði við höfund.
Endurútgáfa með engum breytingum er öllum heimil sé höfundar getið.